X
Jesteśmy tu dla Ciebie
Jesteśmy tu dla Ciebie!

Jak wygląda terapia osób odpowiedzialnych za przemoc domową?

Podstawowa terapia sprawców przemocy domowej wyróżnia dwa nurty:

1. Pierwszy przedstawia feministyczny sposób rozumienia przemocy domowej i skierowany jest do sprawców płci męskiej w relacjach heteroseksualnych. Genezą jest założenie, że przemoc jest przejawem patriarchalnej męskiej władzy, chęci kontroli nad kobietami, popartej przez polityczno-kulturowe czynniki, które umocniły dominację historycznie. Nurt ten jest realizowany od początku lat osiemdziesiątych na całym świecie, w tym w Polsce.

Obiera się na dokładnej edukacji na podstawie założeń osoby poddawanej terapii i korekty jej przemocowych przekonań. Efektem jest wprowadzenie w życie umiejętności asertywnej odpowiedzi na konflikty.

2. Drugi odnosi się do klinicznego sposobu rozumienia problemów sprawcy prowadzących do przemocy. Nie tylko ekonomia, kultura czy pozycja społeczna decydują o stosowaniu przemocy. Głębokiej analizie poddawane jest środowisko, w jakim musi funkcjonować osoba stosująca przemoc. W tym nurcie dopuszcza się i bierze pod uwagę także przemoc, którą stosują kobiety wobec mężczyzn. Analizie poddawany jest także sposób przywiązania do osoby partnerskiej.

Zazwyczaj u osób poddających się terapii, początek procesu warunkowany jest przez przymus zewnętrzny. Dopiero w dalszych etapach, pacjent dokonuje samoanalizy, zaczyna zauważać wewnętrzną chęć zmiany.

Diagnoza uwzględnia konieczność pełnej informacji na temat wszystkich używanych przez sprawcę form przemocy: fizycznej, emocjonalnej, ekonomicznej, seksualnej, słownej, stalkingu, a także stopnia zagrożenia samobójstwem, wcześniejszych czynności związanych z atakiem. Terapeuta poznaje sposób związania osoby przemocowej z osobą partnerską. Analizuje, w jakim stopniu obiekt uczuć jest idealizowany, objęty obsesyjnymi myślami, przekonaniem, o uprzedmiotowieniu i bezpośredniej przynależności. Istotny jest także wpływ przemocy na pozostałych członków rodziny – na przykład na dzieci.

Standardy pracy z osobą stosującą przemoc domową tworzą w Polsce eksperci powoływani przez wojewódzkich koordynatorów ds. przeciwdziałania przemocy w rodzinie.

Pierwsze ewaluacje przypadają na 2014 rok, jako realizacja założeń Krajowego Programu Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie na lata 2014–2020.

Etap I terapii:

Osoba stosująca przemoc często nie utożsamia się z wykonywanymi czynami. W trakcie opisu sytuacji osoba nie używa określeń „JA zrobiłam”, „JA nie kontroluję swoich emocji”. Za swoje zachowania obwinia osobę partnerską: „To ona zachowała się w sposób, który zmusił mnie do…”.

Etap pierwszy można uważać za zakończony, kiedy osoba poddająca się terapii zacznie adekwatnie używać kategorii JA, wskazując siebie jako podmiot działań. Wtedy zaczyna rozpoznawać i definiować własne zachowania przemocowe, koncentrować się na osobistych intencjach. Dochodzi też do tworzenia związków pomiędzy swoimi działaniami a reakcjami bliskich osób. Za postęp można uznać łączenie aktualnych zachowań z historią życia i doświadczeniami z dzieciństwa. Na tym etapie najczęściej osoba przemocowa uczy się rozpoznawać intencje swoich zachowań na głębszym poziomie i wyraża swój niepokój, co do umiejętności rozpoznania prawdziwych zagrożeń w związku.

Etap II terapii:

Po analizie problemów pierwotnej rodziny osoby przemocowej dochodzi do świadomego omówienia konsekwencji, jakie miały na jego rozwój. Od nowa uczy się poznawać emocje, wykorzystywać pozytywne schematy zachowań w relacjach z innymi ludźmi.

Nadal analizuje swoje zachowania, aby w kolejnym etapie nauczyć się sprawczych rozwiązań.

Etap III terapii:

W tym etapie osoba przemocowa uczy się zachowań pojednawczych. Trudności, jakie dotychczas budziło odróżnianie komunikatów agresywnych i bierno-agresywnych od pojednawczych są ćwiczone na podstawie analizy poszczególnych sytuacji. Ta część terapii polega na aktywnej nauce pozytywnej interpretacji intencji w relacjach z osobami bliskimi.

Etap IV terapii:

Praca nad zadośćuczynieniem. Na tym etapie osoba z doświadczeniem stosowania przemocy koncentrowała się wokół uznania krzywdy, jakiej doznała osoba partnerska oraz konsekwencji, jakie ponosili członkowie rodziny w związku z przemocą. Praca nad sobą polega na ćwiczeniu opanowania, przyjmowania odmowy w sytuacjach oczekiwań, akceptacji indywidualności każdego z członków rodziny.

Osoba, która stosowała przemoc w przeszłości, nie może negować wspomnień bliskich na temat przemocy. Wraz z terapeutą podejmuje działania związane z wdrażaniem zmian do codziennego życia.

Po zakończeniu terapii:

Zgodnie z zaleceniami terapeuta monitoruje zmiany przez dwa lata po zakończeniu terapii. Minimum co pół roku odbywa sesje, w czasie których szczegółowo omawia sytuacje domowe. Pacjent zobowiązuje się odnotować ważniejsze zdarzenia w relacjach rodzinnych. Po pierwszym i drugim roku od zakończenia terapii, we współpracy z terapeutą osoby partnerskiej (jeśli pacjent jest w relacji), można zebrać także wywiad od niej. Wtedy możliwa jest analiza procesu zmian służących bezpieczeństwu członków rodziny.

Skutki pracy nad sobą:

Jedną z najważniejszych zmian w relacjach rodzinnych jest akceptacja ze strony sprawcy niezależności osoby partnerskiej, którą przejawiała zarówno w sferze zachowań, myślenia, jak i emocji.

W trakcie procesu analizie zostaje poddana tożsamość uczestnika terapii. Dzięki niej pacjent ma możliwość odkrycia w sobie możliwości, które mogą służyć zapobieganiu przemocy. Po analizie swojej historii, osoba dostrzega mechanizmy, które wpłynęły na wytworzenie predyspozycji do stosowania przemocy. Uczy się, że bycie dobrym, wrażliwym, świadomym rozmówcą należą do kategorii pozytywnych w relacji.

Kluczowym skutkiem jest uzyskanie wiary, że zmiany są bezpieczne, możliwe do zrealizowania, mają pozytywny wpływ na jego relacje.

Zobacz także:

Przemoc pod lupą,

Love bombing

Boom! Jak grom z jasnego nieba, spada na Ciebie ktoś, przy kim czujesz się bezpiecznie, jakbyście znali_ły się od dawna. Zaczynasz dostrzegać prawdę w tych wszystkich…
Czas czytania: 5 min
Dowiedz się więcej
Związki i relacje,

Rodzaje terapii

Psycholog, psychoterapeuta, psychiatra? Psychiatra – doktor nauk medycznych zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem zaburzeń psychicznych i emocjonalnych. To psychiatra dobiera leki i decyduje o przyjęciu na…
Czas czytania: 5 min
Dowiedz się więcej
Na rozgrzewkę w temacie,

Czym jest zgoda?

Gwałtem jest nie tylko stosunek, któremu się sprzeciwiano. Zasadniczą różnicą między stosunkiem seksualnym, a gwałtem jest świadoma, udzielona przez wszystkich zgoda – temat stale pomijany. To…
Czas czytania: 5 min
Dowiedz się więcej
Na rozgrzewkę w temacie,

Poliamoria – zasady

Bliskie relacje opierają się na dzieleniu wspólnych emocji, doświadczeń, miłości, a także seksualności. Zazwyczaj określamy ramy tego, jakie chcemy mieć wobec siebie oczekiwania. W głównej mierze…
Czas czytania: 5 min
Dowiedz się więcej
Związki i relacje,

Osobowość zależna w związku?

„Nie potrafię bez ciebie żyć” – kiedy romantyczna deklaracja zwiastuje kłopoty „Zrobię dla ciebie wszystko”, „Jesteś dla mnie całym światem”, „Nie umiem funkcjonować bez ciebie”. Takie…
Czas czytania: 5 min
Dowiedz się więcej
Przemoc pod lupą,

Cyberprzemoc

(Nie)Realna agresja, czyli cyberprzemoc Każdą formę komunikacji, jeśli na to pozwolić, można z łatwością przekształcić w agresywny przekaz. Wyjątku nie stanowi również cyberprzestrzeń, w której z…
Czas czytania: 5 min
Dowiedz się więcej
Przemoc pod lupą, Związki i relacje,

Jak rozpoznać osobę w kryzysie psychicznym i samobójczym?

Kryzys psychiczny – stan nierównowagi psychicznej, będący efektem długotrwałego stresu reakcją na nagłe wydarzenie bądź serię wydarzeń. U osoby zmagającej się z kryzysem, może rozwinąć się…
Czas czytania: 5 min
Dowiedz się więcej
Przemoc pod lupą,

Chorobliwa zazdrość

W każdej nawet najbardziej zdrowej relacji partnerskiej, rodzinnej i przyjacielskiej może pojawiać się zaborczość, która jednak przy częstym występowaniu staje się poważnym problemem. Chorobliwa zazdrość ze…
Czas czytania: 5 min
Dowiedz się więcej
Związki i relacje,

Jak (nie) wspierać osoby w kryzysie psychicznym

Jak wspierać i przede wszystkim jak NIE wspierać osoby w kryzysie psychicznym? Przede wszystkim, pamiętaj: Nie jesteś specjalistą, nie jesteś psychologiem czy terapeutą. A co za…
Czas czytania: 5 min
Dowiedz się więcej
Na rozgrzewkę w temacie,

Związek z osobą uzależnioną

„Zielone flagi” – kiedy związek ma szansę na powodzenie? Kiedy: osoby partnerskie wyrażają chęci na obopólna pracę i podejmują kroki ku niej, uczą się poprawnego odbierania…
Czas czytania: 5 min
Dowiedz się więcej

Proszę obrócić urządzenie